دانشگاه قم پژوهش های تفسیر تطبیقی 2476-4191 7 1 2021 06 22 A Comparative Study of the Informational and Informant Validity Approaches to the Ahādith of Ahl al-Bayt and Its Role in the Exegesis of the Noble Qur’an بررسی تطبیقی رویکرد وثاقت خبری و وثاقت مخبری به احادیث اهل‌بیت(ع) و نقش آن در تفسیر قرآن کریم 9 32 1662 10.22091/ptt.2020.4224.1537 FA علی عبداله زاده دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه امام صادق علیه السلام 0009-0001-4336-0968 مهدی ایزدی استاد تمام گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه امام صادق علیه السلام 0009-0004-9326-057X Journal Article 2019 04 07 Received: 2020/10/16 | Accepted: 2021/4/18 Abstract The Ahādith of Ahl al-Bayt (PBUH) are among the most important resources for exegesis of the Qur’an so the assessment of their credibility can have a tremendous effect on using them in the science of Tafsir. It seems that the comparative survey of informational and informant validity approaches has significant effects in the validation of exegetical Ahādith. By surveying the above 2 approaches and preferring the informational validity approach based on document study, text study, and reference study, the present article attempts to explain the impact of adopting each of the above approaches and the role of Ahādith in the interpretation of the Qur’an. Using descriptive analysis, this research study explains both of the above approaches and then compares them in terms of exegesis of the Qur’an. The Informant validity approach pays attention to the authority of Āhād news in interpretation of the Noble Qur’an and regarding the preference of information validity approach, the application methods of document study, text study, and reference study are presented. © Abbdollāh Zādeh, A; Izadi, M (2021) A Comparative Study of the Informational and Informant Validity Approaches to the Ahādith of Ahl al-Bayt and Its Role in the Exegesis of the Noble Qur’an. Biannual Journal of Comparative Exegetical Researches, 7 (13) 7-30. Doi: 10.22091/PTT.2020.4224.1537 اعتبارسنجی احادیث، یکی از مباحث مهم در علم تفسیر است. به نظر می‌رسد بررسی تطبیقی دو رویکرد وثاقت خبری و وثاقت مخبری، فواید مهمی در زمینه اعتبارسنجی احادیث تفسیری داشته باشد. نوشتار حاضر، با بررسی دو رویکرد وثاقت مخبری و وثاقت خبری و ترجیح رویکرد وثاقت خبری بر اساس سه مبنای سندشناختی، متن‌شناختی و مصدرشناختی، سعی در تبیین تأثیر اتخاذ این دو رویکرد در نقش‌آفرینی احادیث در تفسیر قرآن کریم دارد. بر این اساس، با توجه به رجحان دیدگاه وثاقت خبری، شیوه کاربست مبانی سندشناختی، متن‌شناختی و مصدرشناختی را در تفسیر عرضه نموده است. © عبدالله‌زاده، ع؛ ایزدی، م.(1400).بررسی تطبیقی رویکرد وثاقت خبری و وثاقت مخبری به احادیث اهل‌بیت(ع) و نقش آن در تفسیر قرآن کریم، دوفصل‌نامۀ پژوهش‌های تفسیر تطبیقی. 7 (13)، 30-7. Doi: 10.22091/PTT.2020.4224.1537

https://ptt.qom.ac.ir/article_1662_8d53e1248c5246301367387e59e12e95.pdf

دانشگاه قم پژوهش های تفسیر تطبیقی 2476-4191 7 1 2021 06 22 A Study of the Circumstance of Revelation for the Verse of the Inheritors of the Earth Relying on Sunni and Shi’ite Exegeses بررسی فضای نزول آیهٔ وارثان زمین با تکیه بر تفاسیر فریقین 33 60 1828 10.22091/ptt.2021.6317.1882 FA فاطمه باباعلی دانشجوی دکتری رشتۀ علوم قرآن و حدیث، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی، واحد یادگار امام خمینی(ره)، شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران /0000-0002-4558-6282 محمد مهدی تقدیسی استادیارگروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی، واحد یادگار امام خمینی(ره)، شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-5228-0724 جعفر نکونام استاد گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه قم: ایران – قم 0000-0002-1511-2748 Journal Article 2020 12 04 Received: 2020/6/22 | Accepted: 2020/12/10 Studying Qur’anic verses relying on their circumstance of revelation unveils some hidden truths about them. In this article, the 5th verse of Surah al-Qisas known as the Inheritors of the Earth is studied by such an approach. As it appears from its context, this verse implies that the will of God desired to show favor upon the Bani Isrā’il who were under the oppression of the Pharaoh to make them the heirs of a land named the Promised Land in the Holy Book. The present article discuses that although the context of this verse refers to the Bani Isrā’il during the age of Prophet Moses, regarding the fact that it was revealed in the Makki period when the Muslims were oppressed by the Mushrik leaders, it is definitely considered as good tidings for the Muslims that like Bani Isrā’il, they would relieve from tyranny and oppression, reach leadership, and inherit a land. Of course, this verse involves the general principle that the divine tradition desires that the oppressed people in every era specially Ākher al-Zamān (End Time) would achieve the leadership and inheritance of the earth. ; Nekounām, J (2021) A Study of the Circumstance of Revelation for the Verse of the Inheritors of the Earth Relying on Sunni and Shi’ite Exegeses. Biannual Journal of Comparative Exegetical Researches, 7 (13) 31-58. Doi: 10.22091/PTT.2021.6317.1882 تاریخ دریافت: 02/04/1399 | تاریخ پذیرش: 20/09/1399 مطالعۀ آیات قرآن با تکیه‌ بر فضای نزول، پرده از پاره‌ای از حقایق پنهان آیات برمی‌دارد. در این مقاله آیۀ پنجم سورۀ قصص، مشهور به آیۀ وارثان زمین که می‌فرماید: *وَ نُریدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا فِی اْلأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثینَ*، با چنین رویکردی مطالعه شده است. این آیه، چنان‌که از سیاقش برمی‌آید، دلالت دارد بر این که ارادۀ خداوند بر این قرار گرفت که بر بنی‌اسرائیل که تحت استضعاف فرعون بودند، منت نهد و آنان را پیشوایان و وارثان سرزمینی قرار دهد که از آن در کتاب مقدس به‌نام سرزمین موعود یاد شده است. در مقالۀ حاضر، سخن درباره این است که اگرچه سیاق آیه ناظر به بنی‌اسرائیلِ زمان حضرت موسی(ع) است، با عنایت به این که این آیه در دوران پیش از هجرت و متناسب با وضعیت و فضای تحت استضعاف واقع شدن مسلمانان توسط سران شرک نازل شده، بی‌گمان در حکم بشارتی بوده که ایشان نیز مانند بنی‌اسرائیل از ستم رهایی خواهند یافت و به پیشوایی و وراثت سرزمین نایل خواهند آمد. البته این آیه نیز متضمن یک قاعدۀ کلی و گویای سنتی الهی است مبنی بر این که مردمان مستعضف در دوران‌های مختلف، به‌ویژه در آخرالزمان، سرانجام به پیشوایی و وراثت زمین نایل خواهند آمد. © باباعلی، ف؛ تقدیسی، م.م؛ نکونام،ج.(1400).بررسی فضای نزول آیه وارثان زمین با تکیه ‌بر تفاسیر فریقین، دوفصل‌نامۀ پژوهش‌های تفسیر تطبیقی. 7 (13)، 58-31. Doi: 10.22091/PTT.2021.6317.1882

https://ptt.qom.ac.ir/article_1828_f41fab2dbcab7d58f7dd18646bc26012.pdf

دانشگاه قم پژوهش های تفسیر تطبیقی 2476-4191 7 1 2021 06 22 An Analytical Review of the Ideas of Sunni and Shi’ite Qur’anic Researchers on the Implications of the 219th Verse of Surah ash-Sho’arā’ about the Monotheism of the Prophet’s Ancestors (PBUT) and His Holy Ahl al-Bayt (PBUH) بررسی تحلیلی آراء قرآن‌پژوهان فریقین در دلالت آیه 219 سورۀ شعراء بر یکتاپرستی نیاکانِ پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) 61 84 1707 10.22091/ptt.2020.4669.1608 FA علی محمدی آشنانی استادیاردانشگاه علوم و معارف قرآن کریم اکرم ناطق دانش‌پژوه سطح 4، موسسه آموزش عالی معصومیه قم، اصفهان، ایران حسین علوی مهر دانشیار جامعه المصطفی العالمیه Journal Article 2019 07 29 Received: 2020/8/2 | Accepted: 2021/2/21 Shi’ite and many Sunni scholars, based on rational and traditional arguments, recognize that the ancestors of the Holy Prophet of Islam have been believers; one of the evidences in this regard is the 219th verse of Surah ash-Sho’arā’ saying “And thy movements among those who prostrate”. The present study, using descriptive analysis, reviews the ideas of 114 Sunni and Shi’ite exegeses and categorizes them in 4 viewpoints: The first view believes that the content of the verse refers to conducting Roku’ and Sojud by the Prophet (PBUH) during congregational prayer; the second view holds that the verse denotes the Prophet sees his companions behind him during congregational prayer. However, these two interpretations perceive the verse to be away from the basic subject in discussion. The third view states that the Sājedin (those who prostrate), with reference to the traditions, are Ahl al-Bayt; and the fourth view that is accepted by most of Sunni and Shi’ite commentators interprets that based on in-text evidence such as the implication of the words and the synthesis of the sentence as well as out-text evidence such as the narrations trusted by the early companions and commentators, the meaning of the verse confirms the lineage transmission of the Prophet (PBUH) from his believer ancestors who were prostrating. The authors’ review indicates that, based on the evidences and reasons, it is appropriate to infer monotheism of the Prophet’s ancestors (PBUT) as the evident meaning or one of the meaning aspects of the verse relying on the potentiality of the words connoting more than a single interpretation. Moreover, the 3rd view has alignment, semantic contradiction and evidence expansion with that. © Mohammadi Āshnāni, A; Nātiq, A; Alavi Mehr, H (2021) An Analytical Review of the Ideas of Sunni and Shi’ite Qur’anic Researchers on the Implications of the 219th Verse of Surah ash-Sho’arā’ about the Monotheism of the Prophet’s Ancestors (PBUT) and His Holy Ahl al-Bayt (PBUH). Biannual Journal of Comparative Exegetical Researches, 7 (13) 59-81. Doi: 10.22091/PTT.2020.4669.1608 تاریخ دریافت: 12/05/1399 | تاریخ پذیرش: 03/12/1399 اندیشه‌وران شیعی و اغلب اهل‌سنت، بر اساس دلایل عقلی و نقلی، اجداد پیامبر گرامی اسلام را مؤمن دانسته‌اند. یکی از دلایل، آیه 219 سورۀ شعراء است که می‌فرماید: *وَ تَقَلُّبَکَ فِی السَّاجِدِینَ*. پژوهش پیشِ ‌رو، با روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی آراء 114 تفسیر از فریقین، پرداخته و آ‌ن‌ها را در چهار دیدگاه، بازشناسانده است. دیدگاه نخست، مفاد آیه‌ را انجام دادن رکوع و سجود پیامبر(ص) در نماز جماعت؛ و دیدگاه دوم آیه را اشاره به رؤیت اصحاب پشت سرِ خود، به‌هنگام نماز توسط پیامبر می‌داند. این دو دیدگاه، آیه را به‌دور از موضوع بحث دانسته‌اند. دیدگاه سوم، مراد از ساجدان را با استناد به روایات، اهل‌بیت(ع) شناسانده و دیدگاه چهارم نیز که رأی اغلب مفسرانِ فریقین است، با استنادِ به شواهد درون‌متنی هم‌چون دلالتِ واژگان و ترکیب جمله، و نیز شواهد برون‌متنی نظیر روایاتِ مورد اعتماد صحابیان و مفسران متقدم، معنای آیه را ناظر به انتقال نسلیِ پیامبر(ص) در اصلاب اجداد مؤمنِ اهلِ سجده، معرفی کرده است. بررسی نگارندگان، نشان می‌دهد که بر اساس شواهد و دلایل، استظهار موحد بودن اجداد پیامبر(ص) به‌عنوان معنای اظهر یا یکی از وجوه معنایی آیه بر اساس امکان حمل الفاظ بر بیش‌تر از معنای واحد، رواست و دیدگاه سوم نیز با آن هم‌سویی، تعاضد معنایی و توسعۀ مصداقی دارد. © محمدی آشنانی، ع؛ ناطق، الف؛ علوی‌مهر، ح. (1400).بررسی تحلیلی آراء قرآن‌پژوهان فریقین در دلالت آیه 219 سورۀ شعراء بر یکتاپرستی نیاکانِ پیامبر(ص) و اهل بیت(ع)، دوفصل‌نامۀ پژوهش‌های تفسیر تطبیقی. 7 (13)، 81-59. Doi: 10.22091/PTT.2020.4669.1608

https://ptt.qom.ac.ir/article_1707_ac54fd5c75b6dce47f47fb12ca5ce35e.pdf

دانشگاه قم پژوهش های تفسیر تطبیقی 2476-4191 7 1 2021 06 22 The Comparative Exegesis of the 159th Verse of Surah an-Nisā’ and Its Relation to the Return of Prophet Jesus (PBUH) تفسیر تطبیقی آیه 159 سوره نساءو ارتباط آن با نزول حضرت عیسی(ع) 85 100 1961 10.22091/ptt.2020.3005.1405 FA سعید توسلی خواه  دانشجوی دکتری مدرسی معارف اسلامی، دانشگاه قم، ایران – قم محمد ابراهیم ایزدخواه استادیار گروه معارف، دانشکده الاهیات،دانشگاه قم Journal Article 2019 11 30 Received: 2020/8/24 | Accepted: 2021/2/11 In some narrations about the Age of Reappearance of Imām Mahdi (MAHHR), there has been a mention of the return of Prophet Jesus (PBUH) and his assistance to Imām Mahdi (MAHHR). In this regard, a question is raised on whether the Noble Qur’an has also mentioned a word about this subject or not. One of the Qur’anic verses referring to the return of Prophet Jesus (PBUH) is the 159th verse of Surah an-Nisā’ saying “There is none among the People of the Book but will surely believe in him before his death; and on the Day of Resurrection, he will be a witness against them.” In this article, we deal with the analytical survey of the Sunni and Shi’ite exegeses about this holy verse. Of course, there are some disagreements between the Shi’ite and Sunni commentators on the interpretation of this verse which basically refer to their perception of the pronoun “hā” in “Mawtehi”. Some Sunni commentators regard People of the Book as the reference for the pronoun “hā” and maintain that everyone among the People of the Book will believe in Prophet Jesus (PBUH) before his death. However, Shi’ite commentators think that the reference for the above pronoun is Prophet Jesus (PBUH) and hold that this verse refers to his return in the Age of the Reappearance of Imām Mahdi (MAHHR) and the clarification of truth to the People of the Book. By the critical review of the arguments and evidences of both groups, it is concluded that the reference for the pronoun “hā” is Prophet Jesus (PBUH) and the interpretation of this verse indicates the People of the Book will believe after the reappearance of Imām Mahdi (MAHHR) and before the death of Jesus Christ. Khāh, I. (2021) The Comparative Exegesis of the 159th Verse of Surah an-Nisā’ and Its Relation to the Return of Prophet Jesus (PBUH). Biannual Journal of Comparative Exegetical Researches, 7 (13) 83-97. Doi: 10.22091/PTT.2020.3005.1405 تاریخ دریافت: 03/06/1399 | تاریخ پذیرش: 23/11/1399 در برخی روایات مربوط به عصر ظهور امام مهدی(عج)، به بازگشت حضرت عیسی(ع) و یاری امام مهدی(عج) توسط ایشان اشاره شده است. در این‌ باره سؤالی مطرح می‌شود مبنی بر این که آیا در قرآن کریم نیز سخنی از این موضوع به‌میان آمده است یا خیر؟ یکی از آیاتی که به بازگشت عیسی مسیح(ع) اشاره دارد، آیه 159 سورۀ نساء است که می‌فرماید: *وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ إِلاَّ لَیُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ یَکُونُ عَلَیْهِمْ شَهِیداً*. در این مقاله، به بررسی و تحلیل تفاسیر فریقین دربارۀ این آیۀ شریفه می‌پردازیم. البته در تفسیر این آیه، اختلافاتی بین مفسران شیعه و سنی وجود دارد که اساس این اختلافات به تفسیر ضمیر «هاء» در «موته» برمی‌گردد. تعدادی از مفسران اهل‌سنت، مرجع ضمیر «هاء» را اهل کتاب دانسته، معتقدند که یکایک اهل کتاب قبل از مرگ خود به حضرت عیسی(ع) ایمان می‌آورند؛ درحالی‌که مفسران شیعه، مرجع ضمیر مزبور را حضرت عیسی(ع) می‌دانند و معتقدند که آیۀ مزبور به بازگشت ایشان در دوران ظهور حضرت مهدی(عج) و روشن شدن حقایق برای اهل کتاب اشاره دارد. با نقد و بررسی ادله و شواهد هردو گروه، به این نتیجه میرسیم که مرجع ضمیر «هاء» حضرت عیسی(ع) می‌باشد و منظور، ایمان آوردن اهل کتاب، بعد از ظهور حضرت مهدی(عج) و قبل از مرگ حضرت عیسی(ع) است. © توسلی‌خواه، س؛ ایزدخواه، الف. (1400).تفسیر تطبیقی آیه 159 سورۀ نساء و ارتباط آن با نزول حضرت عیسی(ع)، دوفصل‌نامۀ پژوهش‌های تفسیر تطبیقی. 7 (13)، 97-83. Doi: 10.22091/PTT.2020.3005.1405

https://ptt.qom.ac.ir/article_1961_04d5204eea5f5e6419440dab4c3ef764.pdf

دانشگاه قم پژوهش های تفسیر تطبیقی 2476-4191 7 1 2021 06 22 The Comparative Theorizing about Infallibility of the Holy Prophet (PBUH) in Terms of Affecting Revelation نظریه‌پردازی تطبیقی درباره عصمت پیامبر اکرم(ص) از تاثیرگذاری بر وحی (بررسی تطبیقی ادلۀ عقلی برخی مفسران عقل‌گرا با محوریت آیه 15سورۀ یونس) 101 128 1822 10.22091/ptt.2021.5242.1718 FA مصطفی کریمی استادیار گروه تفسیر و علوم قرآن، موسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، قم، ایران 0000-0000-0000-0000 صدیقه پروان دانشجوی دکتری تفسیر تطبیقی، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، قم، ایران Journal Article 2020 02 16 Received: 2020/5/7 | Accepted: 2021/1/4 One of the old arguments on the authenticity of Wahy (revelation) is whether it has been affected by the inner sentiments of the holy Prophet (PBUH) or not so based on this inappropriate thought, the opponents have considered the Qur’an a mixture of the word of God and human word. The present study aims to prove infallibility of the Prophet in terms of affecting Wahy and the Qur’an’s authenticity. Data collection is conducted using library method and data analysis is done through content analysis and comparative methodical thematic interpretation. Answering this argument is based on the 15th verse of Surah Yunus discussed in four important Shi’ite and Sunni exegetical books named “at-Tibyān”, “al-Mizān”, “Kashshāf”, and “Fi Zilāl al-Qur’an” all having a rationalist approach. These exegeses, in addition to making a reference to this verse as one of the traditional reasons for infallibility of the Prophet in terms of not affecting the Qur’an, have also referred to some rational arguments. The results of the study show that according to the four above exegeses, this holy verse implies the authenticity of Wahy and the prophet is infallible in terms of affecting that so there has not been any change, transformation, exchange, deletion, or addition in the Qur’an. The rational arguments focused by the commentators include “the prophet’s lack of ownership”, “divine ownership and taking this right away from the Prophet”, “God’s prudence and His creative power and science”, “the Prophet’s lack of power”, and “unity of power” that the last one seems to be more reliable. تاریخ دریافت: 18/02/1399 | تاریخ پذیرش: 15/10/1399 چکیده از شبهات دیرین درباره سلامت وحی، تأثیرپذیری آن از حالات درونی پیامبر اکرم(ص) بوده است و مخالفان بر اساس این پندار نادرست، قرآن را آمیزه‌ای از سخن خدا و کلام بشری دانسته‌اند. این مقاله در پیِ اثبات عصمت پیامبر از تأثیرگذاری بر وحی و سلامت قرآن است. گردآوری اطلاعات به‌صورت کتابخانه‌ای و پردازش اطلاعات به‌صورت تحلیل محتوا و تفسیر موضوعی روش‌مند تطبیقی است. پاسخ به این شبهه، با محوریت آیه 15 سورۀ یونس، در چهار تفسیر التبیان، المیزان، کشاف و فی ظلال القرآن از تفاسیر مهم شیعه و اهل‌سنت خواهد بود که دارای رویکرد عقل‌گرایانه هستند. این تفاسیر افزون بر استدلال به این آیه به‌عنوان یکی از ادلۀ نقلیِ عصمت پیامبر از تاثیرگذاری بر قرآن، به پاره‌ای براهین عقلی نیز استناد کرده‌اند. ره‌آورد این پژوهش آن است که طبق نظر چهار تفسیر، عبارت آیۀ شریفه بر سلامت وحی دلالت دارد و پیامبر(ص)، از تأثیرگذاری بر وحی معصوم بوده و در قرآن هیچ‌گونه تغییر، تبدیل، تعویض، حذف یا اضافه‌ای صورت نگرفته است. براهین عقلی مورد نظر مفسران عبارتند از: «عدم مالکیت پیامبر»، «مالکیت الهی و سلب مالکیت از پیامبر»، «مدبریت، خالقیت و علم الهی»، «عدم قدرت پیامبر» و «توحّد قدرت» که برهان اخیر نسبت به دیگر براهین، محکم‌تر به نظر می‌رسد. © کریمی، م؛ پروان، ص. (1400).نظریه‌پردازی تطبیقی درباره عصمت پیامبر اکرم(ص) از تاثیرگذاری بر وحی، دوفصل‌نامۀ پژوهش‌های تفسیر تطبیقی. 7 (13)، 126-99. Doi: 10.22091/PTT.2021.5242.1718

https://ptt.qom.ac.ir/article_1822_0ccbaf3b69d584d6b6e2f353375ce8d5.pdf

دانشگاه قم پژوهش های تفسیر تطبیقی 2476-4191 7 1 2021 06 22 The Critical Analysis of the Views of Allāma Tabātabā’i and Āyatollāh Ma’refat about the Interior of the Noble Qur’an تحلیل انتقادی دیدگاه علامه طباطبایی و آیت‌الله معرفت درباره بطن قرآن کریم 129 161 1831 10.22091/ptt.2021.5483.1751 FA مهیار خانی مقدم استادیار گروه قرآن و حدیث دانشگاه گیلان؛ رشت، ایران 00000000000000000000 سیده سعیده غروی استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه قم؛ قم، ایران 0009-0000-1725-5593 Journal Article 2020 05 03 Received: 2020/11/6 | Accepted: 2021/5/3 One of the challenging discussions about the Qur’an is the issue of its interior that has been confronted with different analyses of the commentators. The ideas of Allāma Tabātabā’i and Āyatollāh Ma’refat in this regard are sometimes either different or contradictory so the present study using a descriptive-analytical approach reviews how and why the views of these two contemporary Shi’ite interpreters about the Qur’anic Interior and its relevant aspects are different. The results show that: 1. Both of the commentators regard Batn (the interior) as merely “meaning” but in their exegesis, they also consider an “evidence” for that named “interpretation “and “adaptation”; based on traditions, the Interior should be recognized as “meaning” and “evidence”; 2. Allāma regards the interior identical with the words comparative objectives and Āyatollāh Ma’refat considers it to be the obligatory objective of the speech but the interior evidences of Allāma have obligatory implications as well; 3. Allāma maintains that the spread of the interior encompasses all the Qur’anic verses and Āyatollāh Ma’refat after disregarding the interior for the verses of Ahkām, deals with that in his subsequent works and considers a wide range for the verses that have the interior; 4. both thinkers do not hold achieving the interior limited to those who are infallible but Allāma maintains that its discovery would be possible through contemplation and Āyatollāh Ma’refat believes that it is possible by Tanqih-e Manāt (inference), negation of the feature, and making that public. © Khani Moqaddam, M; Gharavi, S.S. (2021) The Critical Analysis of the Views of Allāma Tabātabā’i and Āyatollāh Ma’refat about the Interior of the Noble Qur’an. Biannual Journal of Comparative Exegetical Researches, 7 (13) 127-157. Doi: 10.22091/PTT.2021.5483.1751 تاریخ دریافت: 16/08/1399 | تاریخ پذیرش: 13/02/1400 مساله بطن، ازجمله مباحث چالشی در مورد قرآن است که مفسران تحلیل‌های مختلفی درباره آن داشته‌اند. آراء علامه طباطبایی وآیت‌الله معرفت نیز دراین‌باره، گاهی مختلف و گاهی متعارض هستند که پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی چگونگی و چرایی دیدگاه این دو مفسر معاصر شیعه، درباره بطن قرآن و ابعاد مرتبط با آن می‌پردازد. بر اساس نتایج پژوهش، اولاً هردو مفسر، بطن را صرفاً «معنا» دانسته‌اند اما در تفسیر، «مصداق» را نیز با عنوان «تأویل» و «جری» برای آن قائلند؛ بر اساس روایات، باید بطن را «معنا» و «مصداق» دانست. ثانیاً علامه، بطن را از سنخ مدلولات مطابقی الفاظ و آیت‌الله معرفت، آن را مدلول التزامی کلام می‌داند؛ اما نمونه‌های بطنی علامه، دارای دلالت التزامی است. ثالثاً علامه، گسترۀ بطن را شامل همۀ آیات قرآن دانسته و آیت‌الله معرفت نیز با وجود درنظرنگرفتن بطن برای آیات‌الاحکام، در آثار بعدی به بیان بطن برای آن‌ها پرداخته و گسترۀ آیاتِ دارای بطن را وسیع در نظر گرفته است. رابعاً، هردو اندیشه‌ور، دست‌یابی به باطن را منحصر به معصوم ندانسته، اما علامه راه کشف آن را از طریق تدبر ممکن می‌داند و آیت‌الله معرفت، از طریق تنقیح مناط و الغای خصوصیت و همگانی کردن آن. © خانی مقدم، م؛ غروی، س.س. (1400).تحلیل انتقادی دیدگاه علامه طباطبایی و آیت‌الله معرفت درباره بطن قرآن کریم، دوفصل‌نامۀ پژوهش‌های تفسیر تطبیقی. 7 (13)، 157-127. Doi: 10.22091/PTT.2021.5483.1751

https://ptt.qom.ac.ir/article_1831_43286706c0969f6f776aea2fe1ac9d60.pdf

دانشگاه قم پژوهش های تفسیر تطبیقی 2476-4191 7 1 2021 06 22 A Review of the Verse “and Do Not Cast Yourselves with Your Own Hands into Destruction” with an Approach to the Cohesion and Independence of the Verses بازخوانی آیۀ *وَ لاَ تُلْقُوا بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ* با رویکرد پیوستگی و استقلال آیات 161 180 1824 10.22091/ptt.2021.5340.1731 FA محمد بهرامی استادیار پژوهشکده اسلام تمدنی، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی Journal Article 2020 03 15 Received: 2020/7/12 | Accepted: 2021/1/27 Abstract Many commentators have considered the phrase “and do not cast yourselves with your own hands into destruction” (al-Baqarah: 195) related to its contiguous verses and do not believe in its generality so they have presented different perceptions about it. Different commentators regard this verse as either a prohibition on Infāq, or a prohibition on extravagance in Infāq, or a prohibition on stopping Infāq, or a prohibition on Infāq during Jihād, or a prohibition on Jihād itself and so on. Due to the subjectivity of making a relation between each of the levels, incompatibility with the revelation of the verse, and inappropriate perceptions of the narrations, the aforementioned interpretations are seriously taken into reconsideration because regarding the independence of the different sections of Surah al-Baqrah, the general perceptions of Ahl al-Bayt and jurisprudence writers about the verse as well as confusion in the spread of relationship, this verse is independent from its contiguous verses. This research was conducted by library study along with the assessment of different theories on the exegesis of the verse and it aims to criticize the perceptions relying on the relationship between this verse and its contiguous verses in order to prove its independence. تاریخ دریافت: 22/04/1399 | تاریخ پذیرش: 08/11/1399 بسیاری از تفسیرنویسان، عبارت *وَ لاَ تُلْقُوا بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ* (بقره:195) را در ارتباط با آیات هم‌جوار دیده، عام بودن آن را باور نداشته و برداشت‌های مختلفی از آیه ارائه داده‌اند. برخی آیه را نهی از انفاق، تعدادی نهی از زیاده‌روی در انفاق، گروهی نهی از عدم انفاق، بعضی نهی از ترک جهاد، شماری نهی از انفاق در جهاد، جماعتی نهی از جهاد و غیره می‌دانند. تفاسیر یادشده به‌جهت ذوقی بودن سطح ارتباط، شخصی بودن برقراری ارتباط میان هر سطح، ناسازگاری با ظهور آیه و برداشت‌های ناروا از روایات به‌صورت جدی محل تامل و تردید قرار می‌گیرند؛ زیرا با توجه ‌به استقلال بخش‌های مختلف سورۀ بقره، برداشت عام اهل‌بیت و فقه‌نویسان از آیه و نیز ابهام در دامنۀ ارتباط، این آیه مستقل از آیات هم‌جوار است. این پژوهش با مطالعۀ کتابخآن‌های و همراه با بررسی و سنجش نظریات مختلف در تفسیر آیه شکل گرفته و هدف آن نقد برداشت‌های مبتنی بر ارتباط آیه با آیات هم‌جوار و اثبات استقلال آیه از آیات هم‌جوار است. کلیدواژگان: آیۀ 195 سورۀ بقره، سیاق، هلاکت، خاص بودن آیه، عام بودن آیه، پیوستگی آیه، استقلال آیه. © بهرامی، م. (1400).بازخوانی آیۀ *وَ لاَ تُلْقُوا بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ* با رویکرد پیوستگی و استقلال آیات، دوفصل‌نامۀ پژوهش‌های تفسیر تطبیقی. 7 (13)، 178-159. Doi: 10.22091/PTT.2021.5340.1731

https://ptt.qom.ac.ir/article_1824_816f0965ceb6cf61192eb912e5dd53de.pdf

دانشگاه قم پژوهش های تفسیر تطبیقی 2476-4191 7 1 2021 06 22 The Epistemic Range of the Holy Quran From the Perspective of Allameh Tabatabai and Ayatollah Javadi Amoli گسترۀ معرفتی قرآن کریم از منظر علامه طباطبایی و آیت‌الله جوادی آملی 181 206 1830 10.22091/ptt.2021.4727.1620 FA سلیمان خاکبان استادیار گروه فلسفه و کلام دانشگاه قم Journal Article 2019 08 16 Received: 2020/8/31 | Accepted: 2021/3/8 Abstract One of the very important issues in contemporary Iran is to determine “the realm of knowledge in the Noble Qur’an” because the supporters of the Qur’anic governance should first specify their stand on 3 minimal, moderate, and maximal approaches. The present article has made a comparison between the viewpoints of 2 eminent Qur’anic researchers; Allāma Tabātabā’i believes that the Noble Qur’an is the book of “guidance” not “science”; therefore, he maintains that the knowledge realm of this holy book is restricted to 5 fields of “beliefs”, “ethics”, “rules”, “stories”, and “preaching”. On the other hand, although Āyatollāh Javādi Āmoli accepts “guidance” as the main purpose of the Noble Qur’an, he does not hold the scope of guidance restricted to the above five fields and he believes that “all sciences” including “natural science” are in a way involved in the guidance of human being. Hence, the knowledge realm of the Noble Qur’an encompasses all sciences including natural science. This study answers “how we can extract all these sciences, especially natural science with all its various categories from a single volume book (The Noble Qur’an)”. In this article, Āyatollāh Javādi Āmoli’s viewpoint was chosen and the abovementioned theory was explained by his arguments as well as the systems theory and Ahādith. This paper has used library method for data collection, and comparative analysis for finding the answer. تاریخ دریافت: 10/06/1399 | تاریخ پذیرش: 18/12/1399 چکیده تعیین تکلیف دربارۀ «گسترۀ معرفتی قرآن کریم»، یکی از مسائل بسیار مهم ایران معاصر است؛ زیرا طرف‌داران حکمرانی قرآنی، ابتدا باید تکلیف خود را با سه دیدگاه حداقلی، میانه و حداکثری مشخص کنند. در مقالۀ حاضر، دیدگاه دو قرآن‌پژوه برجسته با یک‌دیگر مقایسه شده است. به اعتقاد علامه طباطبایی، قرآن کریم کتاب «هدایت» است نه «علم»؛ لذا گسترۀ معرفتی قرآن کریم را منحصر در امور پنجگانۀ «عقاید»، «اخلاق»، «احکام»، «قصص» و «مواعظ» می‌داند؛ اما آیت‌الله جوادی ضمن پذیرش «هدایت» به‌عنوان رسالت اصلی قرآن کریم، دایرۀ هدایت را در امور پنجگانۀ مذکور منحصر ندانسته و معتقد است «همۀ علوم»، ازجمله «علوم طبیعی»، هریک به‌نوعی در هدایت بشر دخیل است؛ لذا گسترۀ معرفتی قرآن کریم شامل همۀ علوم، از جمله علوم طبیعی نیز می‌شود. اما این‌که «چگونه می‌توان این ‌همه علوم، به‌ویژه علوم طبیعی را با زیرشاخه‌های متنوعش از کتابی تک جلدی (قرآن کریم) استخراج کرد؟» پرسش مهمی است که با پاسخ آن آشنا خواهیم شد. در این مقاله دیدگاه آیت‌الله جوادی، برگزیده شده و علاوه بر توجیهات ایشان، نظریۀ مذکور در پرتو تئوری سیستم‌ها و احادیث تقویت گردیده است. این نوشتار برای گردآوری اطلاعات از روش کتابخانه‌ای، و برای دست‌یابی به پاسخ پرسش از روش تحلیل و تطبیق استفاده نموده است.

https://ptt.qom.ac.ir/article_1830_7fafa0cd9a2ef3b91445640948f27249.pdf

دانشگاه قم پژوهش های تفسیر تطبیقی 2476-4191 7 1 2021 06 22 An Exegetical Analysis of the Story of Sulaymān and the Queen of Sheba from the View of the Qur’an and Its Comparison with the Old Testament بررسی و تحلیل تفسیری داستان سلیمان(ع) و ملکۀ سبا در نگاه قرآن کریم و تطبیق آن با عهد قدیم 207 232 1825 10.22091/ptt.2021.6192.1870 FA سید حسین حسینی بجدنی دانشجوی دکتری رشته الهیات، علوم قرآن و حدیث، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مهدی مهریزی طرقی استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی سید محمد باقر حجتی استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی عنایت شریفی دانشیار گروه معارف اسلامی ، دانشکده الهیات، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. 00000000000000000000 Journal Article 2020 11 15 Received: 2020/5/3 | Accepted: 2020/11/7 The story ofSulaymān and the Queen of Sheba has been narrated in the Noble Qur’an and the Old Testament as one of the profound stories among the thinkers. From the comparison of these two narrations, it is concluded that although both scriptures have recognized the ultimate purpose of the Queen of Sheba was understanding the wisdom of Sulaymān and have confirmed the historical existence of Prophet Sulaymān and the story in terms of establishing social and human relations, lineage, knowledge, and wisdom of Sulaymān and so on, they are different with respect to the quantity and quality of narrating many aspects such as calling Bilqis’ throne, bringing an account by the Hoopoe Bird (Hud Hud), passing the glass surface by Bilqis and so on quoted in the Noble Qur’an with educational purposes whereas they have not been mentioned in the Old Testament. Besides, there are fundamental differences between the reporting method in these two scriptures in issues such as position (kingdom or prophethood), infallibility of Sulaymān from the beginning until the end of his reign, highlighting the process of converting to Islam and the promotion of the Queen of Sheba from idolatry to Tawhid (monotheism) and so on such that the most basic differences between these two narrations refer to their different approach and explanation (in terms of being for guidance or entertainment). Therefore, the comparative display of the differences and similarities as well as the the analysis of this visit in terms of method, structure, and content using a descriptive-analytical approach is considered the main innovative purpose of the present article. تاریخ دریافت: 14/02/1399 | تاریخ پذیرش: 17/08/1399 داستان سلیمان(ع) و ملکۀ سبا، در قرآن کریم و عهد قدیم نقل شده و از قصه‌های قابل تعمق برای اندیشه‌وران است. از تطبیق این دو کتاب،استنتاج می‌گردد که هردو کتاب هدف غاییِ ملکۀ سبا را درک و دریافتِ حکمت سلیمان تلقی نموده‌اند و متعرض در تأیید وجود تاریخی حضرت سلیمان(ع) و پذیرش اصل داستان از حیث بنا نهادن روابط اجتماعی و انسانی، نسب، دانش و حکمت سلیمان(ع) و غیره شده‌اند؛ اما در حجم و نوع بیان بسیاری از ارکان این موضوع، همانند احضار تخت بلقیس، خبرآوردن هدهد، عبور بلقیس از آبگینه و غیره که در قرآن کریم با هدف تعلیم و تربیت نقل شده، در عهد قدیم بیان نشده‌اند؛ هم‌چنین در این دو کتاب، شیوۀ گزارش این گزاره‌ها در مسائلی چون: جایگاه (پادشاهی یا پیامبری)، عصمت سلیمان(ع) از آغاز تا فرجام سلطنت، برجسته‌سازی فرآیند دین‌دار شدن و ارتقای مقام ملکۀ سبا از بت‌پرستی به توحید و غیره، اختلافات مبنایی وجود دارد که اساسی‌ترین نکتۀ افتراقی را در تفاوت رویکردها و اشارات تشریحی (هدایتی یا سرگرمی) در بیان این داستان باید دانست. از این ‌رو، نشان دادن تطبیقی تفاوت‌ها و شباهت‌ها وتحلیل این دیدار از حیث روش، ساختار و محتوا با رویکردی توصیفی-تحلیلی، هدف اصلی و بدیع مقالۀ حاضر قلمداد می‌شود.

https://ptt.qom.ac.ir/article_1825_47d251a42245274ecc8bf73aa7ff0b22.pdf

دانشگاه قم پژوهش های تفسیر تطبیقی 2476-4191 7 1 2021 06 22 A Qur’anic Review of the Muslim and Western Feminists’ Views about Reproduction بررسی قرآنی دیدگاه فمینیست‌های مسلمان و فمینیست‌های غربی در فرزندآوری 231 265 1838 10.22091/ptt.2021.6019.1841 FA زینب شمس دانشجوی دکتری رشتۀ علوم قرآن و حدیث، دانشگاه کاشان، ایران-کاشان 0000-0002-6984-6552 طلعت حسنی استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه قم، ایران-قم 0000-0002-6984-6552 Journal Article 2020 09 24 Received: 2020/6/14 | Accepted: 2020/11/19 Feminists who recognize themselves as the advocators for women’s rights have always held a negative view to the essential role of reproduction in women to which the continuation of human generation is dependent. Propagation of their ideas is one of the influential factors in the decline in population process threatening human society while Islam regards reproduction of generation as one of the most important functions for family and considers the role of women in this regard irreplaceable. Islamic feminism is a new trend in the feminism movement but since it holds a different stand from other tendencies in terms of reproduction, after explaining the western feminist approach, its views in this regard is surveyed independently (with an emphasis on the perceptions of Ms. Wadud). The results of the present study conducted through an analytical-comparative method show that the western feminists are basically against establishing family and discourage reproduction whereas Muslim feminists have a positive view about family formation and do not oppose reproduction, although their views about child rearing is different from genuine instructions of the Qur’an. The perceptions of Muslim feminists from the Noble Qur’an, compared to the exegetical views of commentators, is divided into two parts; if the Qur’anic verses fulfill their objectives they move along with the commentators, otherwise relying on their own feminist premises, they have non-methodical perceptions of the Qur’an. © Shams, Z; Hasani, T. (2021) A Qur’anic Review of the Muslim and Western Feminists’ Views about Reproduction. Biannual Journal of Comparative Exegetical Researches, 7 (13) 231-265. Doi: 10.22091/PTT.2021.6019.1841 تاریخ دریافت: 25/03/1399 | تاریخ پذیرش: 29/08/1399 فمینیست‌ها که خود را مطالبه‌گر حقوق زنان می‌دانند، همواره دیدگاه منفی نسبت به نقش حیاتی زایش زنان که استمرار نسل بشر وابسته به آن است داشته‌اند. اشاعۀ اندیشه‌های آنان، از عوامل اثرگذار در روند کاهش جمعیت است که جوامع بشری را تهدید می‌کند؛ درحالی‌که اسلام، تکثیر نسل را از مهم‌ترین کارکردهای خانواده، و نقش زنان را در تحقق این امر بی‌بدیل می‌داند. فمینیسم اسلامی، گرایشی جدید از جنبش فمینیسم است؛ ولی ازآن جا که در فرزندآوری موضعی متفاوت‌ از سایر گرایش‌ها دارد، در این مقاله، پس از تبیین مواضع فمینیسم غربی، مستقلاً دیدگاه آنان (با تأکید بر برداشت‌های خانم ودود) در موضوع فرزندآوری بررسی شده است. نتایج پژوهش حاضر که به روش تحلیلی-تطبیقی سامان یافته، نشان می‌دهد که فمینیست‌های غربی اساساً با تشکیل خانواده مخالف بوده، ‌دنبال ترویج عدم‌فرزندآوری هستند؛ درحالی‌که فمینیست‌های مسلمان، به تشکیل خانواده نظری مثبت داشته، با آوردن فرزند مخالفتی ندارند، ولی دیدگاهشان در چگونگی فرزندداری با آموزه‌های اصیل قرآن فاصله دارد. برداشت فمینیست‌های مسلمان از قرآن کریم، در مقایسه با آراء تفسیری مفسران، به دو بخش قابل تقسیم است؛ اگر آیات قرآن اهداف آنان را تأمین کند، هم‌سو با مفسران هستند، وگرنه با اصل قرار دادن پیش‌فرض‌های فمینیستی خود، برداشت‌های غیرروشمندی از قرآن دارند. © شمس، ز؛ ح، ط. (1400).بررسی قرآنی دیدگاه فمینیست‌های مسلمان و فمینیست‌های غربی در فرزندآوری، دوفصل‌نامۀ پژوهش‌های تفسیر تطبیقی. 7 (13)، 265-231. Doi: 10.22091/PTT.2021.6019.1841

https://ptt.qom.ac.ir/article_1838_7178010201752b5ff39e57597e568e78.pdf

دانشگاه قم پژوهش های تفسیر تطبیقی 2476-4191 7 1 2021 06 22 A Comparative Study of the Ideas of Commentators in the Exegesis of "This is My Lord" in the 76th to the 79th Verse of Surah al-An'ām Relying on the Relationship of the Verses بررسی تطبیقی آراء مفسران در تفسیر «هَذَا رَبِّی» در آیات 76 تا 79 سورۀ انعام با تکیه بر ارتباط آیات 267 293 1823 10.22091/ptt.2021.5306.1736 FA محمدحسین برومند دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه یزد، ایران. 0009-0005-9583-4271 امیر جودوی دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه یزد، ایران. 0000-0003-1555-8464 سامیه شهبازی دانشجوی دکتری.گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه یزد، ایران. 0000-0001-8902-4401 Journal Article 2020 03 19 Received: 2020/11/10 | Accepted: 2021/3/11 In the exegesis of the phrase "This is my Lord" in the 76th to the 79th of Surah al-An'am, many commentators do not permit a verbatim interpretation of the verse and they think Prophet Ibrāhim as a divine prophet is immune from having worshipped anyone other than God. On the other hand, some commentators perceive a word for word meaning of this verse but they relate it to the childhood period of his highness and a result, regard him to be purified from Sherk (polytheism). Other commentators who do not accept this belief have presented various exegeses for the explanation of these verses that can be reviewed within 8 categories: For instance, the first group recognize these verses as a sort of pleading by Prophet Ibrāhim (PBUH) for the guidance of his tribe, the second one regard him at the beginning of his puberty in the course of reasoning to find his God; and the third to the eighth groups have mentioned some other reasons. The difference between the ideas of commentators, even contemporary ones, shows the necessity of this analysis. This research first extracts and classifies the presented views regarding these verses and then by the analysis of the arguments for each of them and the relationship of the verses, displays that the first group is closer to the truth and more defendable. Besides, the effect of surveying the relationship of the verses on the recognition of the appropriate view in the comparative exegesis is studied in this article. © Boroumand, M.H; Joudavi, A; Shahbāzi, S. (2021) A Comparative Study of the Ideas of Commentators in the Exegesis of "This is My Lord" in the 76th to the 79th Verse of Surah al-An'ām Relying on the Relationship of the Verses. Biannual Journal of Comparative Exegetical Researches, 7 (13) 267-293. Doi: 10.22091/PTT.2021.5306.1736 تاریخ دریافت: 20/08/1399 | تاریخ پذیرش: 21/12/1399 در تفسیر عبارت «هَذَا رَبِّی» در آیات 76 تا 79 سورۀ انعام، اغلب مفسران حمل آن بر معنای ظاهری آیه را مجاز ندانسته و حضرت ابراهیم(ع) را به عنوان پیامبر الهی، منزه از آن می‌دانند که غیر خدا را پرستیده باشد. اما برخی مفسران، بیان این کلمات را به ‌همان معنای ظاهر از حضرت دانسته،‌ ولی آن را به دوران طفولیت ارجاع می‌دهند و در نتیجه ایشان را منزه از شرک می‌دانند. مفسران مخالف این نظر، تفاسیر متعددی در توضیح این آیات آورده‌اند که در هشت دسته قابل بررسی است: دستۀ اول، این آیات را به نوعی محاجه از طرف حضرت ابراهیم(ع) برای هدایت قومشان می‌دانند؛ دستۀ دوم حضرت ابراهیم(ع) را در ابتدای بلوغ و در حال استدلال برای یافتن خدایش می‌دانند؛ و دسته‌های سوم تا هشتم نیز به ذکر دلایلی دیگر پرداخته‌اند. اختلاف آراء مفسران و حتی مفسران معاصر، ضرورت این بررسی را نشان می‌دهد. این پژوهش ابتدا به استخراج و دسته‌بندی آراء موجود درباره این آیه پرداخته، سپس با ارزیابی دلایل هر رأی و بررسی ارتباط آیات، نشان می‌دهد رأی دستۀ اول به حقیقت نزدیک‌تر است و قابلیت دفاع بیش‌تری دارد. در این مقاله هم‌چنین به تأثیر بررسی ارتباط آیات در تشخیص رأی صحیح در تفسیر تطبیقی، توجه شده است. © برومند، م.ح؛ جودوی، الف؛ شهبازی، س. (1400).بررسی تطبیقی آراء مفسران در تفسیر «هَذَا رَبِّی» در آیات 76 تا 79 سورۀ انعام با تکیه بر ارتباط آیات، دوفصل‌نامۀ پژوهش‌های تفسیر تطبیقی. 7 (13)، 293-267. Doi: 10.22091/PTT.2021.5306.1736

https://ptt.qom.ac.ir/article_1823_7b1e3785a175996e2a30ec535e4f22ef.pdf

دانشگاه قم پژوهش های تفسیر تطبیقی 2476-4191 7 1 2021 06 22 A Comparative Analysis of the Exegetical Function of Fakhr Rāzi and Ālousi on the Physicality of God تحلیل تطبیقی عملکرد تفسیری فخر رازی و آلوسی در مساله جسم‌انگاری خداوند 295 319 1839 10.22091/ptt.2021.5686.1785 FA محمد بزرگزاده دانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآنی دانشگاه سیستان و بلوچستان ابراهیم نوری دانشیار دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه سیستان و بلوجستان 0000-0003-4474-6341 حسین خاکپور دانشیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه سیستان و بلوچستان Journal Article 2020 06 28 Received: 2020/9/22 | Accepted: 2021/2/14 Making a general or particular comparison between two exegeses is among Qur’anic research criticisms in the contemporary era. Regarding the fact that Tafsir Rouh ol-Ma’āni from Ālousi, the acclaimed commentator of the 13th century is recognized as the 2nd version of Tafsir Kabir from Fakhr Rāzi, the eminent theologian of the 6th century, the present study using a descriptive-analytical approach, attempts to compare the issue of God’s physicality from the view of both above commentators. This research has concluded that both Rāzi and Ālousi acknowledge that God is free from physicality but there are 2 differences between their views: First, Rāzi has emphasized on the infeasibility of this issue and has presented some rational arguments to prove his view while Ālousi has accepted this issue because it is the method of many other outstanding Islamic scholars and does not refer to or emphasize on the infeasibility of God’s physicality. Second, Rāzi has raised this discussion in a way that denotes the preference of hermeneutics in the style of Mu’tazila whereas Ālousi accepts the things that are attributed to God in the Qur’anic verses as well but he delegates determination of meaning to God. He still has a tendency to hermeneutics in some cases though. Furthermore, it should be noted that Ālousi has also criticized the view favored by Rāzi in some places. © Bozorgzādeh, M; Khākpour, H; Nouri, I. (2021) A Comparative Analysis of the Exegetical Function of Fakhr Rāzi and Ālousi on the Physicality of God. Biannual Journal of Comparative Exegetical Researches, 7 (13) 295-319. Doi: 10.22091/PTT.2021.5686.1785 تاریخ دریافت: 01/07/1399 | تاریخ پذیرش: 26/11/1399 مقایسۀ کلی یا جزئی بین دو تفسیر، در زمرۀ نقدهای پژوهشی قرآنی عصر حاضر به‌شمار می‌آید. با عنایت به این‌ که تفسیر روح‌المعانی اثر آلوسی، مفسر معروف قرن سیزدهم را نسخۀ دوم تفسیر کبیر فخر رازی، متکلم بنام قرن ششم پنداشته‌اند، پژوهش حاضر تلاش کرده است تا با رویکردی توصیفی-تحلیلی، مسالۀ جسم‌انگاری خداوند را از دیدگاه رازی و آلوسی مقایسه کند. این پژوهش، چنین نتیجه گرفته است که هردو مفسر، خداوند را از جسمیت منزه می‌دانند، با این تفاوت که رازی بر محال بودن آن تصریح کرده و برای اثبات دیدگاه خود، دلایل عقلی آورده است، ولی آلوسی منزه دانستن خداوند از تجسیم را به این دلیل پذیرفته که روش بسیاری از علمای برجستۀ اسلام است و به محال بودن آن هیچ‌گونه تصریح و یا اشاره‌ای ندارد. هم‌چنین رازی در موردِ آیات موهم تجسیم، به‌گونه‌ای بحث کرده که نشان‌دهندۀ برتری تأویل به سبک معتزله است، اما آلوسی مواردی را که در آیات به خداوند نسبت داده شده‌اند، می‌پذیرد ولی تعیین مراد از آن را به خداوند تفویض می‌کند؛ هرچند در مواردی نیز گرایش به تأویل دارد. هم‌چنین باید اشاره کرد که آلوسی در پاره‌ای موارد نیز دیدگاه مورد پسند رازی را نقد کرده است. © بزرگزاده، م؛ خاکپور، ح؛ نوری. الف. (1400).تحلیل تطبیقی عملکرد تفسیری فخر رازی و آلوسی در مساله جسم‌انگاری خداوند، دوفصل‌نامۀ پژوهش‌های تفسیر تطبیقی. 7 (13)، 319-295. Doi: 10.22091/PTT.2021.5686.1785

https://ptt.qom.ac.ir/article_1839_e48f5b874bfc662ea8cecbad736d2d24.pdf

دانشگاه قم پژوهش های تفسیر تطبیقی 2476-4191 7 1 2021 06 22 A Critical Survey of the Commentators’ Views about the 120th Verse of Surah al-An’ām (an Analysis of the Outwardness and Inwardness of Ithm) بررسی و نقد دیدگاه مفسران درباره آیه 120 سورۀ انعام (تحلیلی از ظاهر و باطن اثم) 321 348 1829 10.22091/ptt.2021.5662.1778 FA رضا مهدیان فر استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم؛ ایران – قم 0000-0002-4520-3974 سیدمحمود طیب حسینی دانشیار گروه علوم قرآن و تفسیر پژوهشگاه حوزه و دانشگاه؛ ایران – قم 0000-0001-5681-0270 Journal Article 2020 06 20 Received: 2020/12/4 | Accepted: 2021/4/20 Sin has been mentioned in the Qur’an through different expressions among which one of the most commonly used terms is “Ithm”. In the 120th verse of Surah al-An’ām saying “forsake the outwardness of sin and the inwardness thereof”, the esoteric and exoteric aspect of “Ithm” is acknowledged. The commentators have rarely paid attention to this meaning in their interpretations of this holy verse and so distanced from its concept because they mostly have interpreted that as the open and secret sins. In the present study, we aim to explain the exoteric and esoteric concept of sin that often has been neglected while it is very necessary for reaching the purpose of the verse. To this aim, a descriptive-analytical method was used with reference to the exegeses in order to critically analyze the ideas of commentators in their interpretation of the outwardness and inwardness of Ithm referencing to the in-text and out-text citations as well as exegetical, literary, ethical, and mystical resources. The results of the study showed that the outwardness of sin implies its apparent form that is conducted by parts of the body while its inward form is the idea of guilt in the heart penetrating into human soul. As a result, the above-mentioned verse focuses on two aspects of sin, not its classification into open and secret often seen in the exegeses. * © Mahdiān Far, R; Tayyeb Hosseyni, S.M. (2021) A Critical Survey of the Commentators’ Views about the 120th Verse of Surah al-An’ām (an Analysis of the Outwardness and Inwardness of Ithm). Biannual Journal of Comparative Exegetical Researches, 7 (13) 321-348. Doi: 10.22091/PTT.2021.5662.1778 تاریخ دریافت: 14/09/1399 | تاریخ پذیرش: 31/01/1400 قرآن با تعابیر گوناگونی از گناه یاد کرده که واژه‌ «اثم»، یکی از پرکاربردترین تعابیر است. در آیه 120 سورۀ انعام، از دو قسم ظاهر و باطن «اثم» در عبارت *وَ ذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَ بَاطِنَهُ* یاد شده است. مفسران در تفسیر آیۀ شریفه کم‌تر به ‌این‌ معنا توجه داشته و از مفهوم آیه دور شده‌اند؛ زیرا بیش‌تر مفسران، آن را به دو قسم گناهان ظاهری و گناهان باطنی معنا کرده‌اند. تحقیق حاضر، مفهوم ظاهر و باطن گناه را بررسی می‌کند که غالبا از آن غفلت شده؛ حال آن که روشن شدن مفهوم ظاهر و باطن گناه در رسیدن به مقصود آیه بسیار ضروری است. برای این منظور، به روش توصیفی-تحلیلی با مراجعه به تفاسیر، آراء مفسران در تفسیر ظاهر و باطن اثم با استناد به شواهد درون‌متنی و برون‌متنی آیه، از منابع تفسیری، ادبی، اخلاقی و عرفانی، مفهوم ظاهر و باطن اثم بررسی و نقد شده است. نتیجۀ حاصل از این تحقیق آن است که مقصود از ظاهر گناه، صورت آشکار آن است که با اعضا و جوارح انجام می‌شود و چهرۀ باطن آن، اندیشۀ معصیت در دل و جان است که در ضمیر انسان رسوخ دارد. در نتیجه، آیۀ شریفهبه دو چهره از یک گناه توجه دارد نه به تقسیم گناه، به گناهان ظاهری و باطنی که در غالب تفاسیر دیده می‌شود. © مهدیان‌فر، ر؛ طیب حسینی، س.م. (1400).بررسی و نقد دیدگاه مفسران درباره آیه 120 سورۀ انعام (تحلیلی از ظاهر و باطن اثم)، دوفصل‌نامۀ پژوهش‌های تفسیر تطبیقی. 7 (13)، 348-321. Doi: 10.22091/PTT.2021.5662.1778

https://ptt.qom.ac.ir/article_1829_7d8aee0ee2c64a9a5b44321a5921f0f6.pdf