1. جایگاه رحمت الهی در تفاسیر فریقین

ابراهیم ابراهیمی

دوره 2، شماره 3 ، بهار و تابستان 1395، ، صفحه 85-104

http://dx.doi.org/10.22091/ptt.2016.786

چکیده
  رحمت دو جریان دائمی دارد که همواره بر همه ی هستی روان است : رحمت رحمانی و رحمت رحیمی . با رحمت رحمانی خلقت شکل گرفته است و با رحمت رحیمیه هستی به نهایت رشد خویش دست می یابد . خداوند انسان را آفرید تا رشد کند و او را از رحمت رحمانیه خود به رحمت رحیمیه برساند. رحیمیت خداوند بازگشت به ربوبیت او دارد. عالم پرورشگاه است. او رب همه موجودات است ...  بیشتر